Dit keer geen recept, maar een bespreking van een handig hulpmiddeltje in de keuken.

Ik eet graag worteltjes, maar hier zijn er enkel de dikke wortelen, die wij in België winterpenen noemen, te krijgen. En die hebben niet die fijne smaak van jonge wortelen. Ik heb een aantal keer wortelen klaargemaakt, maar die smaak viel elke keer een beetje tegen. Ik had al in verschillende kookboeken gezien dat men van groenten “spaghetti” maakt met een spiraalsnijder. En ja hoor … hier wordt dat regelmatig gebruikt. Op deze manier heb ik eens iets anders, hoewel je nog steeds hetzelfde eet Raar hoe de vorm mee bepaalt hoe je iets ervaart. Ik gebruik de spiraalsnijder om groenten in sliertjes te snijden om in een salade te doen, maar dat niet alleen.

Omdat het aanbod hier beperkt is en niet altijd van even goede kwaliteit (lees: dikwijls liggen er rotte groenten in de winkel) moet ik dus weer creatief zijn. Als er bijvoorbeeld wortelen zijn, koop ik er een aantal en snij er sliertjes van. Dan ga ik daar met een groot keukenmes even grof door. Anders heb je heel lange slierten. En die vries ik dan in. Als ik een ramen maak of wil wokken, haal ik een beetje uit de diepvries en laat dat ontdooien. Dat gaat dan op het laatste in de wok of in de ramen. Omdat de sliertjes zo dun zijn, hoef je ze niet te koken of te blancheren. Ik heb graag nog een beetje “bite” aan de groenten.

Dit is zo’n hebbedingetje dat je eerst denkt niet nodig te hebben, maar dat ik toch heel regelmatig gebruik in de keuken.